هر چیزی كه ابدی و جاویدان باشد، مقدس است. پرسش اینجاست كه علت و راز جاویدان بودن چیست؟ اگر ما بدانیم چه چیزی ابدی و جاویدان است و چیز دیگر میرا و نابودن شدنی، می توانیم به یك امر مقدس پی ببریم. در دیدگاه دینی و معنوی هستی و عالم ما دو رویه دارد، جسم و روح، ماده و معنا، ظاهر و باطن، قالب و محتوا. این ها تقسیم بندی هایی است دوگانه كه ما ایرانیان بخوبی در میراث دینی و ادبی خویش به كفایت سراغ داریم. علی شریعتی در یكی از دو كتاب كویر یا گفتگوهای تنهایی از این موضوع با تعبیر جدید و جالب یاد میكند. او می گوید؛ هر چیزی دنیا و آخرتی دارد. دنیا همان پستی، سطحی بودن و پوسته است و آخرت معنا، درون و باطن. مثال او هم یك پدیده فرهنگی و بسیار مشهور است. از دیدگاه شریعتی «آب ركن آباد شیراز» دنیایی دارد كه شامل سند مالكیت و سالی چند خروار محصولی است كه همه اش ملك طلق حاجی قوام شیرازی، مالك آن است. اما آخرت آن كه روح و محتوا و لطافت و شاعرانگی آن است از آن حافظ شیرازی است. آن یكی دنیا و این یكی آخرت است.
ادامه مطلب...
هرچی شما خاکی بودین، ساده و افلاکی بودین
دادیم شمارو بِکِشَن، با قُپِّهها، درجهها
کوچیک بودیدم، حقیر بودیم، دادیم بزرگتون کنن
عکساتونو چاپ بزنن، رو پسترا و بنرا
ادامه مطلب...